xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1161) xa0 xa0«عیارِ روشن» و «مِعیارِ مُتقَن»xa0 xa0 آیا ما دوست داریم «عینِ حقیقت را باور کنیم» یا «باورمان عینِ حقیقت باشد»؟! بسیاری از ما«نظ

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1162) xa0 تنها راهِ«دفعِ فساد» و «رفعِ بیداد»xa0 xa0 در شهری که نه تنها در «شب های ناایمن»،که حتّی در «روزهای روشن»نیز، «عُمّالِ اختلاس»،«امو

xa0هر پگاه نو با یک نگاه نوxa0#دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1163) xa0«بیماری خُشونت» و «بیعاری رُعونت»!xa0xa0در جوامع بشری «پدیدۀ بیداد» و «ایدۀ استبداد»، «بلایی تباه» و «ابتلایی جانکاه» است. xa0این «دردِ ریشه

xa0هر پگاه نو با یک نگاه نوxa0#دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1164) xa0«سیاست گریزی» و «فِراسَت ستیزی»xa0xa0بدبخت ترین «گزندِ آدمی زاد»،«شهروندِ بی سواد» است و بدترین نوعِ «انقیادِ فَرناسی»،«بی سوادِ سیاسی» اس

xa0هر پگاه نو با یک نگاه نوxa0#دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1165) xa0«تنگ نظری ها» و «سنگ باوری ها»! xa0آن که تنها یک «تَبَر» دارد،دنیا را پر از «صنوبَر» می خواهد. او برای «جنگل»،«اَنگَل» است و در برابرِ «

xa0xa0هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0#دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1167)xa0«زمینِ قلوب» یا «زمینۀ سرکوب»؟!xa0 xa0جوامعِ بشری یا بر «پایۀ داد» اداره می شود،یا در «سایۀ استبداد». این باغ یا «میوۀ آزادی» می دهد،یا «

xa0هر پگاه نو با یک نگاه نوxa0#دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1168) xa0«دل»xa0 و «دلیل» آنان را که «دل ،دلیل» است، چه نیاز به «عقلِ عقیل» است؟! اینان راهِ «جنان» را در «یک آن» «می پویند» و «رازِ هستی» و «رمز

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1115)xa0 xa0 «ستاره, پیروزی», و «شراره, بهروزی»,xa0 xa0 تا هنگامی که این «مهرِ شکوهمند» بر سینه «سپهرِ بلند» می درخشد، نه «ضیای ماهِ فروزان» دیده م

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1116) xa0 «پاکی», و «تابناکی»,xa0 xa0 اگر در «نهادِ جوان» و «مهادِ انسان»، xa0«احساسِ مُثبت اندیشی» بر «وسواسِ روان پریشی» چیره شود، او همه «جانِ

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1105) xa0 «پوسیدن», یا «پیوسیدن»؟,!xa0 xa0 «دوچرخه سوار» هر چند «زرنگ و هشیار»، آن گاه در معرضِ «اُفتادن» و خطرِ «وادادن» است، که از «پویایی و

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1106) xa0 «دروازه, آز» یا «اندازه, نیاز»؟,! xa0 در این شهر «شلوغ» و پر از «دروغ» برای افرادِ «دُژآگاه» دو گونه «باداَفراه» اجرا می کنند: آنان

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1107) xa0 «فصلی, نوین», با «اصلی, نمادین»,!xa0 xa0 هر «کار خوب» میوه نهالِ «افکار مطلوب» است. بنابراین «طراوتِ نهالِ اندیشه ارشاد» از «سقایتِ زلا

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1108) xa0 «نَفَسِ, من» در «قَفَسِ, تن»! xa0 مرگ در «جان مُردن» است و «جهان را به دیگران سپُردن». «جان را به جان آفرین» می سپاریم و «جهان را

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1109) xa0 xa0 «تبارِ, جَم», و «اعتبارِ, عَجَم»,!xa0 xa0 ما نه باید به «تبارِ جَم» بنازیم و نه به «اعتبارِ عَجَم». بلکه ما ضمن افتخار به «پویایی ریشه

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1110) xa0 «ژرفای, ذلّت», یا «شگرفای, عزّت»؟,! xa0 «انگیزش اعتماد» در گروی «پذیرش انتقاد» است. مردمی که «انتقادهایشان دیده» و «فریادهایشان شنیده

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1111) xa0 «پشتیبان, طبیعت», و «مهربان, با طینت», xa0 نه «سپیدار، بار» می دهد و نه «صنوبر، بر»؛ امّا همین «درختان بی بر و بار» از «تیره بختان

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1112) xa0 «نقلِ, برحق», و «عقلِ, مطلق»,xa0 xa0 خودکامگان حتی «تاریخ» را به «چهارمیخ» می کشند! تاریخ نگارانِ «مزدور» بر اثر «فشارِ زور»، نه تنها

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1113) xa0 «بانگِ, رحیل», و «آهنگِ, گُسیل»,xa0 xa0 همه «آدمیان» در این «جهان»xa0 «دمی می آیند» و «بازدمی می آسایند» و آنگاه که «بانگِ رحیل» و «آهنگِ

xa0 هر پگاه نو با یک نگاه نو xa0 #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1114)xa0 xa0 «عطش, دانشوری», و «آتش, روشنگری»,! xa0 در وجود هر «جوانِ فَکور» و «انسان غَیور»، دو «بارقه نور» و «شارقه شعور» فعّال است: «عطشِ دان

xa0هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 834) «فروغِ فکر»یا «نبوغِ بکر» xa0«مشعل نبوغ» آن گاه در ذهن انسان ها «پرفروغ» می شود،xa0 که «آفتاب حقیقت» و «مهتاب واقعیت» بر آن بتابد. در «جهانِ هستی» و «راژمانِ حق پرستی» «مدیرِ بینش»،«مدارِ آفرینش» راxa0 بر «پایه عدالت» و «سرمایه عقلانی...