هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1161) «عیارِ روشن» و «مِعیارِ مُتقَن» آیا ما دوست داریم «عینِ حقیقت را باور کنیم» یا «باورمان عینِ حقیقت باشد»؟! بسیاری از ما«نظ

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1162) تنها راهِ«دفعِ فساد» و «رفعِ بیداد» در شهری که نه تنها در «شب های ناایمن»،که حتّی در «روزهای روشن»نیز، «عُمّالِ اختلاس»،«امو

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1163) «بیماری خُشونت» و «بیعاری رُعونت»! در جوامع بشری «پدیدۀ بیداد» و «ایدۀ استبداد»، «بلایی تباه» و «ابتلایی جانکاه» است. این «دردِ ریشه

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1164) «سیاست گریزی» و «فِراسَت ستیزی» بدبخت ترین «گزندِ آدمی زاد»،«شهروندِ بی سواد» است و بدترین نوعِ «انقیادِ فَرناسی»،«بی سوادِ سیاسی» اس

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1165) «تنگ نظری ها» و «سنگ باوری ها»! آن که تنها یک «تَبَر» دارد،دنیا را پر از «صنوبَر» می خواهد. او برای «جنگل»،«اَنگَل» است و در برابرِ «

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1167) «زمینِ قلوب» یا «زمینۀ سرکوب»؟! جوامعِ بشری یا بر «پایۀ داد» اداره می شود،یا در «سایۀ استبداد». این باغ یا «میوۀ آزادی» می دهد،یا «

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1168) «دل» و «دلیل» آنان را که «دل ،دلیل» است، چه نیاز به «عقلِ عقیل» است؟! اینان راهِ «جنان» را در «یک آن» «می پویند» و «رازِ هستی» و «رمز

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1115) «ستاره, پیروزی», و «شراره, بهروزی», تا هنگامی که این «مهرِ شکوهمند» بر سینه «سپهرِ بلند» می درخشد، نه «ضیای ماهِ فروزان» دیده م

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1116) «پاکی», و «تابناکی», اگر در «نهادِ جوان» و «مهادِ انسان»، «احساسِ مُثبت اندیشی» بر «وسواسِ روان پریشی» چیره شود، او همه «جانِ

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1105) «پوسیدن», یا «پیوسیدن»؟,! «دوچرخه سوار» هر چند «زرنگ و هشیار»، آن گاه در معرضِ «اُفتادن» و خطرِ «وادادن» است، که از «پویایی و

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1106) «دروازه, آز» یا «اندازه, نیاز»؟,! در این شهر «شلوغ» و پر از «دروغ» برای افرادِ «دُژآگاه» دو گونه «باداَفراه» اجرا می کنند: آنان

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1107) «فصلی, نوین», با «اصلی, نمادین»,! هر «کار خوب» میوه نهالِ «افکار مطلوب» است. بنابراین «طراوتِ نهالِ اندیشه ارشاد» از «سقایتِ زلا

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1108) «نَفَسِ, من» در «قَفَسِ, تن»! مرگ در «جان مُردن» است و «جهان را به دیگران سپُردن». «جان را به جان آفرین» می سپاریم و «جهان را

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1109) «تبارِ, جَم», و «اعتبارِ, عَجَم»,! ما نه باید به «تبارِ جَم» بنازیم و نه به «اعتبارِ عَجَم». بلکه ما ضمن افتخار به «پویایی ریشه

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1110) «ژرفای, ذلّت», یا «شگرفای, عزّت»؟,! «انگیزش اعتماد» در گروی «پذیرش انتقاد» است. مردمی که «انتقادهایشان دیده» و «فریادهایشان شنیده

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1111) «پشتیبان, طبیعت», و «مهربان, با طینت», نه «سپیدار، بار» می دهد و نه «صنوبر، بر»؛ امّا همین «درختان بی بر و بار» از «تیره بختان

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1112) «نقلِ, برحق», و «عقلِ, مطلق», خودکامگان حتی «تاریخ» را به «چهارمیخ» می کشند! تاریخ نگارانِ «مزدور» بر اثر «فشارِ زور»، نه تنها

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1113) «بانگِ, رحیل», و «آهنگِ, گُسیل», همه «آدمیان» در این «جهان» «دمی می آیند» و «بازدمی می آسایند» و آنگاه که «بانگِ رحیل» و «آهنگِ

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 1114) «عطش, دانشوری», و «آتش, روشنگری»,! در وجود هر «جوانِ فَکور» و «انسان غَیور»، دو «بارقه نور» و «شارقه شعور» فعّال است: «عطشِ دان

هر پگاه نو با یک نگاه نو #دل_دیدنی_های_شهرسرب_وسراب(فرگرد 834) «فروغِ فکر»یا «نبوغِ بکر» «مشعل نبوغ» آن گاه در ذهن انسان ها «پرفروغ» می شود، که «آفتاب حقیقت» و «مهتاب واقعیت» بر آن بتابد. در «جهانِ هستی» و «راژمانِ حق پرستی» «مدیرِ بینش»،«مدارِ آفرینش» را بر «پایه عدالت» و «سرمایه عقلانیت» «سامان دا...